◾️قدیم وقتی در خانواده پدر تندی میکرد و حرفی میزد ... سرمون رو پایین مینداختیم و پی به اشتباهمون میبردیم و دست آخر معذرت خواهی میکردیم ... حتی اگر گاهی هم حرف پدر بی منطق بود .. ولی چون رابطه پدر و فرزندی رو درک کرده بودیم .. به احترام بزرگ خانه چیزی نمی گفتیم ...
بین خواهر و برادر دعوا و بحثی میشد ... همان لحظه بود ..
هیچگاه همدیگه رو به کینه ورزی و غرض ورزی متهم نمی کردیم ...
آن زمان .. جامعه هم تحت تاثیر فضای دوستی و صمیمیت خانواده ها بود ..
همه مردم کشور حکم یک خانواده را داشتند ... به هم خوشبین بودند .. گفتن و خندیدن ها از ته دل بود و دعوایی هم میشد در ظاهر بود و به دشمنی نمیرسید ..
الان اما تا حرفی زده میشه .. خیلی با عجله و بدون تامل ... با بدبینی همدیگه رو قضاوت می کنیم .. تهمت میزنیم .. دشنام میدیم ... پرونده سازی می کنیم علیه همدیگه ...جوسازی می کنیم و گاهی هم به کمتر از زمین خوردن طرف مقابلمون راضی نمی شیم !
در ظاهر شاید کنار هم بشینیم و دوستی به ریا کنیم ... ولی درون خوشایندی از هم نداریم !
کنار هم هستیم ولی از همدیگه خیلی فاصله داریم ............
نمی دونم تا کی این ادامه خواهد داشت ... ولی از خدا میخواهم خیلی زود دلهایمان را نرم و به هم نزدیک گرداند ... و حال دلمان را خوب کند ...
اللهم
حول حالنا ال احسن الحال .....
Easar22@