شخصیت و اعمال بعضی از انسانها وقتی تجزیه می شود .... اجزای خوبی به دست می آید : نماز ، روزه ، زیارت ، حج ، و ... ولی وقتی همان اجزا با هم ادغام شود ترکیب خوبی حاصل نمی شود ...... مثلا خصوصیات یک بنده خدایی را جزءبه جزء تعریف می کنیم می بینیم که دائما در صف نماز جماعت است ، روزه می گیرد ، در جلسات قرآن شرکت می کند ، برای امام حسین(ع) سینه میزند ، مکه می رود ، کربلا می رود و ... با این معیار و نگاه باید یک انسان خوب و والایی باشد ولی وقتی در جامعه سراغ او را می گیریم می بینیم که شخصیت خوبی و یا جای خوبی بین مردم و اجتماع ندارد و از مردم می پرسیم که فلانی چگونه انسانی است ؟! جوابش را اینگونه دریافت می کنیم که نه ! در کل آدم خوبی نیست !!

   این تعریف آدمهای مثل من و امثال من است که :

اجزایت بدون ایراد است ........ ولی مرده شور ترکیبتو ببرن ....